Stichting Veri-Olanda
info@veriolanda.nl
Bankrek.: NL81 RABO 0395 2021 08

Nieuws en activiteiten 

 

Jaarlijkse inzameling van voedsel voor kansarmen in Roemenië op 23 en 24 november kreeg een overweldigend mooi resultaat

Afgelopen vrijdag en zaterdag organiseerde Veri-Olanda weer de jaarlijkse voedselinzamelingactie in de supermarkten van Driebergen. Veel klanten hebben een of meer extra producten gekocht en gedoneerd aan Veri-Olanda, de stichting die zich inzet voor kansarmen in een bepaalde regio in Roemenië.

En zo heeft  Driebergen in het afgelopen weekend weer haar sociale gezicht en hart laten zien!
Er zou immers geen enkel product op transport gegaan zijn, zonder de enthousiaste en energieke medewerking van vele vrijwilligers die dat weekend in de supermarkten stonden!

En zonder de welwillendheid en ruimhartigheid van het winkelend publiek hadden zij weer geen enkel product in ontvangst kunnen nemen!

Na telling en weging kon een eindresultaat van 5350 kilo aan levensmiddelen genoteerd worden, zelfs weer 450 kilo meer dan in 2017!
Bovendien zijn ook de collectebussen zeker niet vergeten, daarin werd ruim 400 euro gedoneerd voor de transportkosten.

Aangevuld met kleding en huisraad zijn de levensmiddelen direct op zaterdagavond met de vrachtwagen richting Roemenië vertrokken, waar ze 3-4 dagen later bij onze contactpersoon zullen arriveren! Ook veel pakjes voor de gesponsorde gezinnen gingen mee op transport. Het bestuur van Veri-Olanda zal er volgende week ook heen reizen en ervoor zorgen dat de pakketjes bij de gezinnen gebracht worden. De levensmiddelen uit Driebergen worden in Roemenië opgeslagen in een zeecontainer van Veri-Olanda en zullen mondjesmaat door onze contactpersoon verdeeld worden tijdens de koude en gure winters.

Veel dank aan de vrijwilligers en het winkelend publiek van Driebergen! Zonder u allen was dit fantastische resultaat echt niet mogelijk geworden!

Ons laatste reisverslag:

Maandag 27 november 2017 

Gisteren hierheen gereisd, reis verliep prima, kwamen wel in donker aan, dus even zoeken naar de juiste weg naar het pension. Door het Romeinse stratenplan, lijken veel wegen op elkaar.
Redelijk geslapen, bijtijds weer op voor het Roemeense ontbijt. Vanmorgen hadden we een ontmoeting met mevrouw Foster, "principle" van de basisschool en Kindergarten in Sambatin. Ze was dit keer zonder grote zorgen, alleen tot onze verbijstering was het nieuwe gebouw nog steeds niet in gebruik genomen: geen water en geen verwarming. Een Roemeens geschil met de bouwer en de gemeente.........echte Roemeense toestanden dus.

Nicky kreeg dit keer voor het eerst de kans om de school in bedrijf te zien. We mochten in verschillende klassen binnen kijken en verbaasden ons over de discipline. Volgens mevrouw Foster kwam dit doordat wij een andere taal spraken en het dus voor de kinderen interessant was om hiernaar te luisteren. 

Hierna hebben we onze contactpersonen in Arad bezocht en uitgebreid gesproken over de huidige situatie in Roemenië. Volgens hen zijn er nog grote zorgen over zowel de economische als de politieke situatie.

We weten nog steeds niet zeker wanneer de vrachtwagen aankomt......hopelijk morgenochtend.

 

Dinsdag 28 november 2017

Deze dag begon met een stralende zon en strakblauwe lucht bij 4 graden onder nul.
De vrachtwagen arriveerde rond half elf en direct waren er vele helpers om hem uit te laden. De pakketten met een naam erop, werden keurig apart gezet, zodat we ze mee konden nemen in de auto.

Daarna bezochten we Adriana, onze patissier in spé, die met het door Veri-Olanda verstrekte microkrediet een inventaris voor haar toekomstige patisserie bedrijfje heeft gekocht. Samen met haar man en broer heeft zij de aflopende maanden heel hard gewerkt om haar nieuwe keuken in te richten en wij waren blij verrast over het resultaat. Binnenkort hoopt ze vanuit haar nieuwe keuken patisserie artikelen te maken. Leuk detail is dat de keukenwanden betegeld waren met tegels die jaren geleden door Veri-Olanda naar Roemenië waren gebracht.

Daarna hebben we 2 adressen bezocht van mensen die vanuit Driebergen financieel ondersteund worden. Ook daar mochten we een pakketje afleveren, waarde mensen erg blij mee waren. Tussendoor hebben we kennis gemaakt met een dame die op eigen initiatief in haar directe omgeving mensen hielp. Zij had beslist het hart op de juiste plaats!

Tenslotte kwamen we in het donker aan bij een grote familie, waarvan de moeder bij ons bekend is als het notenvrouwtje. De jongste dochter van 17 fungeerde als volwaardige tolk, haar Engels wordt elk jaar beter.

Woensdag 29 november 2017

Vandaag een bezoek aan Fiscut. Het was een zonnige koude dag. Maar gelukkig was de weg nu redelijk begaanbaar. We hebben een groot aantal gepersonaliseerde pakketjes afgeleverd en voor elk gezin een doos met voeding. 
Ook brachten we een bezoek aan een ernstig zieke jongeman die via ons verbandmiddelen bestelt in Nederland. Deze zijn namelijk niet te verkrijgen in Roemenië. We krijgen hier een bord "green bean soup" en zijn moeder straalt bij de complimenten die wij haar geven.

Tot slot gaan we naar Corina om haar nogmaals te bedanken voor haar hulp bij de bezoeken, voor het beheren van de container en haar gastvrijheid.
Dan gaan we weer naar ons pension om, onder het genot van een kopje koffie en thee, de dag te evalueren en verslagen te schrijven. 
Morgen vliegen we weer naar huis. Het waren een paar enerverende dagen, maar heel goed om de mensen in Arad en omgeving weer gesproken en gezien te hebben. 

Knallend resultaat voor Veri-Olanda in de vuurwerkopslag!

Op vrijdag 24 en zaterdag 25 november 2017 organiseerden we weer de voedselinzameling in de supermarkten van Driebergen! 

Op dat weekend van 24 en 25 november jl. stonden er weer veel vrijwilligers in de supermarkten van Driebergen. Zij hebben boodschappenbriefjes uitgedeeld met daarop vermeld de producten die we graag meenemen naar Roemenië om de kansarmen de winter door te helpen. De vrijwilligers hebben aan klanten gevraagd een boodschap extra aan te schaffen en te doneren aan Veri-Olanda. Deze levensmiddelen werden verzameld, gesorteerd en ingeladen. Dit jaar is er 4869 kilo gedoneerd, dat is zelfs 198 kilo meer dan in 2016! De lading is weer - net als vorig jaar - aangevuld met veel kleding, zelf gebreide truitjes en speelgoed. De goed gevulde vrachtwagen is datzelfde weekend nog op pad gegaan. Een aantal leden van ons bestuur waren in Roemenië bij het uitladen aanwezig en hebben gezien hoe de eerste verdeling wordt opgestart en hebben zelf ook een deel rondgebracht. De rest wordt daar gedurende de winter mondjesmaat uitgedeeld.

Ieder die daaraan bijgedragen heeft, hartelijk dank, zeker ook aan de supermarkten die hun medewerking hebben verleend.
Tot volgend jaar! 

 


Door de ogen van Nicky: Reisverslag van onze reis naar Roemenië in april 2017

Na een goede vlucht en een redelijke nacht startte mijn eerste dag in Roemenië met een zeer welkome kop koffie. Door Christine en Ad werd ik alvast een klein beetje voorbereid op de indrukken die me te wachten stonden.
Na een jaar gemaild te hebben met onze contactpersoon Emilia, zag ik haar voor het eerst in levende lijve. Ik werd letterlijk in de armen gesloten en verwend met bijna zelfgebakken kokosgebak. Mijn bewondering voor haar is nu nog groter omdat een dame van haar leeftijd zich in het Engels en via de mail weet uit te drukken en zich zo inzet voor de mensen om haar heen die het het hardste nodig hebben.
Alle bezoeken die we vandaag gebracht hebben, hebben een diepe indruk op me achtergelaten. De hulp en financiële ondersteuning komt op de goede plek. Het leuke is dat we vandaag de eerste overeenkomst voor een microkrediet ondertekend hebben. Hiermee hopen we iemand op weg geholpen te hebben met het starten van een bedrijfje in patisserie producten. En ik moet zeggen: ze bakt er wat van!
Uitgeput van alle indrukken zeg ik voor nu welterusten!
Hieronder ziet u wat van Adriana's werk:

Adriana heeft het contract voor het mikrokrediet getekend

Impressie van Nicky's 2e dag in Roemenië:
Vandaag eindelijk de voorspelde regen en gelijk goed ook! Dit maakt Roemenië gelijk een stuk somberder.Vanmorgen gingen we eerst naar de school in Sambatin, waar het hoofd van de school ons onthaalde met heerlijke koffie in oerhollandse kop en schotels uit grootmoederstijd. Vanuit mijn beroep erg leuk om op een school rond te kijken die zo verschillend is van Nederlandse basisscholen. Helaas, de kinderen hadden paasvakantie, maar ik heb afgesproken dat ik nog eens terug komen als de kinderen er wel zijn!

Wat me aan de bezoeken aan de gezinnen vandaag het meest is bijgebleven, is dat, hoewel de inkomens enorm kunnen verschillen, de mensen hier allemaal erg gastvrij zijn. De huizen zien er op zijn paasbest uit en dat de mensen hun dankbaarheid uitspreken voor wat ze wél hebben en klagen niet over wat ze missen. Ik heb daar groot respect voor.
Hieronder zit ik samen met de 2 gehandicapte kinderen van dit gezin.
Op bezoek

Impressie van Nicky's 3e dag in Roemenië
Vandaag bezochten we Fiscut, dit was met niets te vergelijken: modderige wegen, enorme kuilen in de weg, loslopende paarden en honden en plots overstekende koeien. De huizen waren hutjes, meer kan ik er echt niet van maken.
Eén open ruimte van ongeveer 15 m2, hier leven vader, moeder en vijf kinderen. Hier wordt geslapen, gekookt, gespeeld. Dit alles met de houtkachel vol aan en geen raam dat open kan. Toch worden we overal met lachende gezichten en extreme dankbaarheid ontvangen. Ik vond het heel bijzonder dit meegemaakt te hebben, vanavond schrijven we de laatste verslagen, halen de modder van de auto en van onze schoenen en vliegen we morgen weer in onze roze vliegtuig terug naar ons goed geïsoleerde, goed geventileerde en geschilderde huis.

Heel cliché: dit was een reis die ik nooit meer ga vergeten!

Foto hieronder: Rechts naast mij staat onze contactpersoon Emilia en daarnaast ziet u onze voorzitter Ad.

Uitgebreid Reisverslag van ons bezoek aan Roemenië in november 2016

Dinsdag 22 november 2016 - Vandaag reizen we naar Roemenië, Ad, Ries en ik. Voor het eerst vanuit Eindhoven, want daar is een nieuwe lijn geopend richting Timisoára. Johan brengt ons naar het transferium in Utrecht, waar de shuttle bus zal stoppen. De zon schijnt en rijden we nu lekker door!
Aangekomen in Eindhoven is de bommelding van vanmorgen zojuist opgeheven en mogen de passagiers de terminal weer in. De rijen in de terminal zijn enorm, dus we drinken eerst rustig koffie, totdat de grootste drukte verwerkt is. Uiteindelijk kunnen we zo doorlopen naar de gate en vertrekken we - ondanks alle commotie - toch op tijd.
Een vol vliegtuig, ruim twee uur onderweg en goede aankomst op de luchthaven van Timisoara, die inmiddels verbouwd blijkt te zijn. Gaat de economie hier beter? We halen onze huurauto, een Volkswagen polo en Ad is dit keer de chauffeur. Onderweg naar Arad wordt het al donker, en komen vele rijen auto's ons tegemoet, files? Ook een goed teken? We hopen het. Ook wat nieuwe fabrieken hier en daar in het donker kunnen spotten, werkgelegenheid? Zou mooi zijn, of is het wishful thinking?
Aankomst in het vertrouwde pension.
Na een ommetje om onze benen te strekken, zoeken we ieder onze kamer op, om uit te rusten en ons voor te bereiden op de dag van morgen.

Woensdag 23 november in Roemenië - Wat zijn er veel blaffende honden hier in de nacht! Vandaag bij Emilia - onze contactpersoon voor het sponsorproject - gestart, ze is altijd heel hartelijk, had zelfs voor ons elk een fles wijn gekocht van haar - volgens mij - karige pensioen, en wat plakken chocolade "voor de vrijwilligers die ons geholpen hadden", zoals ze zei. De wijn mogen we uiteraard niet meenemen in het vliegtuig, maar een gegeven paard....Vrachtwagen is vanmorgen aangekomen, vlug erheen om te zien hoe het uitladen ging en foto's te nemen. Wie schetst onze verbazing: als aanvullende vracht op de lading van Veri-Olanda, was er een heuse levensgrote tractor bijgekomen, die er nog in stond! Samen met alle hulptroepen hadden ze de traktor wat verplaatst, zodat er een paadje van 50 cm. ontstond om alle goederen van Veri-Olanda uit te laden. Veel frustratie aan alle kanten!
Met de nodige pakjes in onze auto en op alle schoten op weg naar een aantal gesponsorden, rijden van Ad ging uitstekend! Verslagen van de bezochte families zullen we morgenochtend maken. We kwamen met de volgende ideeën terug naar het pension: voor een decubitus matras en dito kussen, een microkrediet voor een taartenbakster, noodbijdrage voor hout voor de winter, een televisie die de maat van een i-pad zou moeten overstijgen.
Ook proberen we dit keer een duidelijk inzicht in de inkomsten van de mensen te krijgen, minimumloon = 265 euro per maand.....voor een lichamelijk zware baan van 40 uur. Busgeld erheen moet je dan ook nog uit eigen zak betalen.

Donderdag 24 november 2016 - Vanmorgen hebben Ad en ik verslagen uitgewerkt. Geen tijd om te lunchen vandaag, want we willen voor donker klaar zijn met onze bezoeken aan het dorp Fiscut, waar 75% van de bewoners Roma is. Dus met Corina, honger en veel door Thea samengestelde zakjes met levensmiddelen op pad naar "the middle of nowhere" zoals ik het hier altijd noem. Er is zon, armoede lijkt dan minder erg en het is prettig voor de foto's.
Van Maria, onze contactpersoon en postbode in Fiscut, goede inside info gekregen over de inkomens van de gezinnen die hier door Veri-Olanda gesponsord worden. Maria brengt hier immers cash de inkomsten naar de huizen, als een soort "fietsende pinautomaat". Wat opvalt is, dat van de gezinnen die we willen bezoeken, de meeste ouders aan het werk of elders zijn en we hun kinderen ontmoeten. We hebben geen vervelende situaties meegemaakt, een ieder was vriendelijk en ook blij met het zakje levensmiddelen.

Vrijdag 25 november 2016 - Vandaag de bekende school bezocht en vreugde en verdriet gezien. Vreugde in de kleuterschool waar het speelkeukentje van een Driebergse jongetje vandaag super enthousiast ontvangen werd! De truitjes die Anita's moeder van 91 had gebreid, werden vol bewondering ontvangen door de leerkrachten en uitgedeeld en gepast, maar de kleuters gingen snel daarna weer naar het keukentje en alle leuke attributen.
Verdriet gedeeld met het hoofd van de school, een supervrouw, die net per fax geordonneerd was door de nieuwe burgemeester om binnen één uur 4500 euro op haar begroting voor de komende weken te bezuinigen, een onmogelijke taak, die haar hopeloos maakte!
Met haar leerkracht Engels bezochten we gesponsorde gezinnen in de buurt, we probeerden wat licht en een luisterend oor te geven en te bedenken hoe we mogelijk kunnen helpen.
In de namiddag tevens de administratie met onze contactpersoon Emilia gedaan en het kostbare verband uit Nederland gebracht naar de jonge man met de vlinderziekte. Hij toonde ons zijn e-book met gedichten en artistieke illustraties vol symboliek, mag pas worden vrijgegeven na zijn dood, vertelde hij.
Morgenochtend vroeg zit het erop, onze koffers pakken we in, onze ervaringen en herinneringen in ons hart, thuis wordt alles uitgepakt, een plek gegeven en verder verwerkt in woord en daad.
Dank voor jullie interesse en meeleven met onze activiteiten voor Veri-Olanda, ook namens Ad en Ries, Christine

Resultaten jaarlijkse Voedselinzamelingsactie in de supermarkten

Op het weekend van 18 en 19 november 2016 hebben veel vrijwilligers weer hun beste beentje voor gezet. In de supermarkten van Driebergen hebben zij aan klanten gevraagd een boodschap extra te willen aanschaffen en te doneren aan Veri-Olanda. Deze levensmiddelen werden verzameld, gesorteerd en ingeladen. Er is in totaal 4671 kilo ingeleverd! De lading werd aangevuld met veel kleding, zelf gebreide truitjes en speelgoed. De goed gevulde vrachtwagen ging datzelfde weekend nog op pad. Op de woensdag na de actie hebben wij de vrachtwagen in Roemenië zien aankomen, worden uitgeladen en we zagen dat de eerste verdeling werd opgestart. De rest wordt daar gedurende de winter mondjesmaat uitgedeeld. 
Superbedankt alle vrijwilligers!


Inzameling kleding en huisraad

Ook voor het transport van november 2018 nemen wij graag weer goede tweedehands kleding, linnengoed en matrassen mee.
Wij ontvangen graag weer uw goede en schone kleding. Liefst verpakt in (bananen)dozen of in heel stevige plastic zakken. Als u erop schrijft of het kleding voor dames, heren of kinderen betreft en de globale maat, helpt u ons daar enorm mee! Vast hartelijk dank!

Vanaf 1 november 2018 kunt u dozen met kleding - na telefonische afspraak - langsbrengen bij Christine Rietveld (tel.0343-520408). U kunt ook contact opnemen via info@veriolanda.nl of via het formulier onder "Contact" op deze website.
Mocht u niet in staat zijn e.e.a. zelf te brengen, kunnen we - in overleg - een afspraak maken om de goederen bij u op te halen.

Ook is er in het weekend van de voedselinzamelingsactie in de supermarkten de gelegenheid om uw goed verpakte kleding op vrijdag 23 november te brengen naar Nijenhal 24, het vroegere Weston-gebouw. We mogen die hal dat weekend gebruiken om het ingezamelde voedsel te sorteren, verpakken en in de vrachtwagen te laden.

Ook voor overige goederen zoals huisraad, bijv. matrassen, graag contact met ons opnemen via info@veriolanda.nl of via het formulier onder "Contact" op onze homepage. Mocht u niet in staat zijn e.e.a. zelf te brengen, kunnen we ook daar - in overleg - een afspraak voor maken om de goederen bij u op te halen.

 


Mooie giften voor Veri-Olanda uit collecte in kerken en t.g.v. een 40-jarig huwelijksjubileum

Blij verrast mochten wij een mooie gift ontvangen ter gelegenheid van een 40-jarig huwelijksjubileum. In plaats van cadeaus had het echtpaar uit Driebergen een bijdrage voor onze stichting voorgesteld. Wij zijn erg blij met dit initiatief en dankbaar voor het mooie einddtotaal.
Ook hebben de Driebergen PKN-kerken begin september weer een collecte gehouden voor Veri-Olanda. Heel fijn dat ook de kerken jaarlijks aan ons denken en onze stichting een warm hart toedragen!




Reisverslag van ons bezoek aan Roemenië in februari 2016

Dinsdag: Voor het eerst reizen we met zijn 3-en: Ries Jelier, Ad de Jong en ondergetekende. Bij daglicht rijden we naar Dortmund voor onze vlucht naar Roemenië, ter plekke is het al donker, Ries rijdt ons echter als een volleerd chauffeur naar het pension in Arad.
Woensdag: De volgende ochtend
 rijden we naar onze contactpersoon Emilia om met haar de administratie van de afgelopen maanden door te nemen.

Emilia is verantwoordelijk voor het brengen van de sponsorgelden naar de gesponsorden. Ook zal ze ons vandaag als tolk begeleiden, o.a. naar een ouder echtpaar (60+) in een grijze “oostblokflat” in de stad. De man werkt als schoonmaker. De woning, bestaande uit 1 kamer en een “kichenette”, ziet er armetierig uit, de atmosfeer was ongezond vochtig en muf. Hun dochter woont ver weg, daarom kunnen ze elkaar niet vaak ontmoeten. Plezier beleven ze aan hun schildpad, die in de kamer rondscharrelt. 

's Middags rijden we met onze contactpersoon Corina naar “onze” container om de uit Driebergen ontvangen voedselhulp te inspecteren.

Ongeveer de helft van het voedsel is nu (in februari) uitgedeeld en alle huisraad rondgebracht. De andere helft zullen Corina en haar man mondjesmaat verdelen tot aan de zomer, daarna wordt het voedsel op de markt weer voordeliger en kunnen sommigen uit hun moestuintjes oogsten.

We brengen die middag nog 3 bezoeken, o.a. bij een gehandicapt echtpaar. Hun grootste zorg is hun beider mobiliteit. We spreken dan ook af, dat we in Nederland zullen proberen een andere scootmobiel voor hen te verkrijgen met een betere accu, zodat ze beiden nog wat mobiel kunnen blijven. Hopelijk kan die in november mee op transport naar hen.
Veel indruk maakte het bezoek aan een echtpaar met 2 geestelijk gehandicapte tieners.

Behalve de zorg voor hun oude vader hebben ze hun handen meer dan vol aan hun 2 tienerkinderen. Er is in Roemenië geen opvang voor deze kinderen, dus ze bepalen het totale leven van de ouders. Ons laatste bezoek deze dag is bij een vriendelijke, rustige weduwnaar van 50, die bijna blind is, maar met een zekere blijmoedigheid zijn lot lijkt te ondergaan. Hij helpt zelfs “lotgenoten” met het gebruik van de pc. 

Donderdag: vandaag gaan we naar het dorpje Fiscut. Vandaag voegt Maria zich bij ons, zij is onze derde contactpersoon in Roemenië, speciaal voor Fiscut. Maria’s huis is na de brand van vorig jaar weer enigszins hersteld, maar áf is het nog niet. We spreken met Maria over de mensen die in dit dorpje via Veri-Olanda gesponsord worden en bezoeken er vervolgens een aantal, zoals de blinde oma (van 35 jaar!), die blijmoedig voor haar kleindochter zorgt, omdat de moeder dat niet kan omdat zij in het buitenland werkt.

Het pientere meisje ziet haar oma nu als haar moeder.  Bij een ander adres paste de grote broer van 16 op de jongeren, omdat moeder vanwege een miskraam in het ziekenhuis was. Hij was dit jaar gestopt met school, hoewel hij zei daar wel naar toe te willen, maar de buskosten vormden het probleem. We denken erover na of we hem tijdelijk kunnen helpen, eigenlijk willen we hem wel een kans geven, maar hoe komen we erachter of hij ook werkelijk naar school gaat?

We horen van Maria dat sommige families lenen geld van de bank, als ze werk hebben; zodra ze die inkomsten echter weer kwijt raken, komen ze in de problemen om de lening aan de bank terug te betalen.
Ook bij een volgend huisbezoek vertelt een zoon van 16, dat hij gestopt is met school vanwege de hoge buskosten. We vinden het erg jammer, want deze jongen leek enthousiast en belovend. Ook hem willen we eigenlijk wel een kans geven, pakt hij die niet, dan zal hij ongeschoold werk moeten zien te vinden.

Vrijdag: vandaag bezoeken we de school in Sambatin, dit maal zonder tolk, want de directrice kan goed Engels. De school telt 200 leerlingen, waarvan ca. 25% een Roma achtergrond hebben. De school maakt een verzorgde en nette indruk, maar is wel gedateerd. Ontroerend om te zien, hoe het oude schoolmeubilair uit Driebergen hier nog volop in gebruik is. Leerlingen lijken vriendelijk, gedisciplineerd en respectvol naar volwassenen toe. We worden rondgeleid door alle schoollokalen en hebben aan klas 0 en 1 de goed gevulde rugzakjes uit Driebergen uitgedeeld.

In de kleuterschool waar we met een doos vol gebreide truitjes aankwamen en daardoor direct een verkleedpartij begon, leek het wel Sinterklaas.

’s Middags brengen we nog een huisbezoek bij een groot gezin waar net een baby geboren is. De baby wordt door iedereen met veel warmte omgeven. Deze familie woont in een verzorgd huis en zij maken een blijmoedige indruk, alle kinderen gaan naar school, volgen een opleiding of werken. Wat een enorm verschil met het dorp wat we gisteren bezochten, een wereld van verschil en toch maar ca. 40 kilometer…..Aan het eind van deze middag nemen we afscheid van Emilia, we beloven we haar dat we in november terugkomen.

Zaterdag: ’s Morgens naar Corina en haar man Celi voor koffie en afscheid.

Ook even aan hen gevraagd óf en hoe we de jongens van 16 uit de dorpje Fiscut kunnen helpen/stimuleren om weer naar school te gaan. Na een hartelijk afscheid brengen we nog een bezoek bij de jongeman (de helft van “de tweeling”) die aan de vlinderziekte (Epidermolysis Bullosa) lijdt. Zijn ziekte is zo ernstig, dat hij nergens aanraking verdraagt. Hij wordt gesponsord met bijzonder verbandmateriaal door een Driebergse apotheker. De broer van de tweeling is vorig jaar al overleden, deze levenswijze en artistieke jongeman heeft ook nog maar een korte horizon. Zijn ouders zorgen liefdevol en opofferend voor hem. Ze vroegen, of we aan een smalle elektrische rolstoel konden komen, de huidige is te breed voor binnen. We gaan ons best doen om deze wens te vervullen. 

Onze reis zit erop, later die middag vertrekken we weer terug naar Nederland en waarderen we deze welvaartsstaat weer des te meer.

Christine Rietveld

 

anbi facebook